Zeker waar

Dit is wederom een ik-ben-bijna-in-Nederland-post. Ik ben nu maar drie weken hier geweest, en vanaf morgen ben ik weer een weekje in Nederland. Een week die nu al bijna volledig volgepland is. Op het programma staan: De wintersport meeting om alles te plannen voor half maart bij mijn ouders, de Waar is Wally schuimparty, eten bij de ouders van Lisanne, Biton en natuurlijk het vieren van Lisanne’s verjaardag (de reden dat ik überhaupt even heen en weer kom).

Maar genoeg over de toekomst, de afgelopen weken waren ook uiterst interessant.

Afstuderen

Ik ben na een slome start de eerste week, een heel eind opgeschoten. Waar ik het in een eerdere post over had, dat de evalutie van mijn fitnessfunctie niet altijd het zelfde opleverde, heb ik nu zo goed als opgelost. Nu ik erachter ben wat er allemaal mis was is het een wonder dat het in eerste instantie een beetje werkte. Uiteindelijk was het het probleem terug te leiden naar twee oorzaken.

Ten eerste bleek dat de bot niet tegelijk naar voren kon lopen en kon draaien, iets wat ik wel elke stap van hem verwachtte. Het resulterende gedrag was vooral vooruitlopend, en af en toe een draai. Hier heb ik een oplossing omheen geschreven, maar de mensen die Pogamut gemaakt hebben, zijn ook al met een oplossing bezig.

Ten tweede kwam ik erachter dat de afstandssensoren op mijn bot niet altijd in de zelfde volgorde teruggegeven werden. Het kwam er dus op neer dat ik mijn bot wel vertelde hoe ver de muren van hem af waren, maar hem geen enkel idee gaf in welke richting dan precies. Geen wonder dat het niet zo goed werkte als ik gehoopt had.

Met deze twee dingen is mijn ‘noise’ probleem zo goed als opgelost. De laatste test om dit absoluut zeker te weten draaien nu en daar kan ik dus als ik terug ben naar kijken.

Een andere mooie vooruitgang is dat ik tegenwoordig een plannig heb. Zoals Eisenhouwer al eens wijselijk zei: “In preparing for battle I have always found that plans are useless, but planning is indispensable”. Nou ben ik me niet aan het voorbereiden op een strijd (alhoewel dat in de Unreal Tournament context natuurlijk wel mooi past), maar ik vind het toch een mooie kijk op het maken van plannen. Om te zorgen dat ik me er ook nog een beetje aan ga houden, is hier mijn volledige planning:

Ik daag iedereen me bij deze uit om me op welke datum dan ook te herinneren aan wat ik eigenlijk zou moeten doen, en dan ga ik uitleggen waarom deze planning al hopeloos achterhaald is :). Zoals je kunt zien is mijn eerste deadline morgen, en die heb ik dus al gehaald: Olé.

Wintersporten

Afgelopen weekend was Wybe op bezoek, en naast een klim van 600 meter San Salvatore op hebben we ook een dag gewintersport. Ik was bijna vergeten hoe briljant dat op een echte berg is. Dat is voor mij nu namenlijk al bijna drie jaar geleden, en de meest recente herinnering die ik had was Snowworld. Wat een grote bak prut is dat in vergelijking met echte sneeuw en echte bergen zeg! Ik heb nog drie dagen extreme spierpijn gehad (raar genoeg in mijn armen en niet in m’n benen), maar dat was het helemaal waard. Als ik dit weekend niet in Nederland had gezeten was ik ook zeker weer ergens naar de sneeuw vertrokken. Voor een beetje een impressie verwiijs ik graag naar de foto’s aan de zijkant of op Flickr.

Dan tot slot nog een vraag aan iedereen die dit leest en waar de titel over gaat. Ik kwam toen ik Wybe net op het busje naar het vliegveld gezet had in het openbaar toilet bij het station (dat trouwens extreem hip, superschoon en gratis is) het gat in de muur dat hiernaast op de foto staat tegen met bijbehorende sticker. Nou vraag ik me af: What The Fuck is de bedoeling van dat gat? Bedoelen ze echt dat je er je heroïnespuiten, scheermesjes en veiligheidsspelden in kwijt kan, of heeft het een diepzinnigere betekenis die ik niet begrijp? Nou crowds, speak your wisdom…