Zeker waar

Na het grootste deel van mijn dag besteed te hebben aan het leuker maken van dit blog leek het me een goed idee om maar wat content te genereren. Niet alleen de achtergrond (ja, dat is Lugano) is nieuw, ook de twitter-updates en flickr-foto’s aan de zijkant zijn erbij gekomen.

Ik woon nu ongeveer twee weken in Lugano en inmiddels heb ik alle praktische zaken wel geregeld. Ik heb mijn appartement ingericht, een Zwitsers mobiel nummer aangeschaft, de wifi van Julian (mijn begeleider/buurman) stabiel aan de praat gekregen zodat ik ook thuis internet heb, maar een flickr pro account aangeschaft om mijn foto’s kwijt te kunnen, ik weet waar de leuke kroegen en discotheken zitten en ik heb zelfs een Zwitserse bankrekening

In de afgelopen weken heb ik me alles behalve verveeld. Nou is dat voor een groot deel te wijten aan al het geregel en het paper waar ik in mijn vorige post over vertelde (we kregen na vorige week vrijdag nog twee weken uitstel, de experimenten draaien dit weekend en komende week moeten we iets van de resultaten zien te maken). Maar ook omdat ik me blijkbaar prima kan vermaken hier. Ik heb een hoop Java geprogrammeerd voor de resultaten van het onderzoek, twee seizonen Nip/Tuck en een handjevol films gekeken, veel met Lisanne geSkypet, wat andere programmeer dingetjes gedaan en zelfs dingen zonder laptop!

Zo ben ik gister nog een beetje brak van de avond ervoor (toen ik na het uitgaan nog om 4:00 eitjes aan het bakken was met Julian) samen met Julian, Tom (iemand anders van IDSIA) en zijn vriendin meegeweest wandelen richting de top van Monte Generoso. Een klim van rond de 600 naar 1300 meter. Toen Edwin, Flipke, Joost en Michiel hier vorige week langskwamen zijn we ook al een andere berg opgeweest, de Monte Bre, maar die was een stuk minder hoog en steil en bovendien hebben we een groot deel van de afstand met de Funicular afgelegd. Na een korte nacht slaap was het dus best een heftige klim, maar toen we uiteindelijk op het hoogste punt aankwamen (op de grens van Zwitserland en Italië) was het uitzicht ook zeker de moeite waard.

Verder is er in Lugano niet heel veel te beleven. Er zijn een paar leuke kroegen die al om 1:00u dicht gaan, wat discoteken die over het algemeen een beetje té eentonig zijn en een gekraakte fabriek waar je nooit echt weet wat je kan verwachten. Vorige week was er een vet GOA feestje, maar de week ervoor was er punkachtige teringherrie die door moest gaan voor ska, en de Electro-HipHop van afgelopen vrijdag was op zich wel aardig, maar een beetje té wisselvallig en waus.

Met Mooi Man hadden we jammer genoeg geen tijd meer om een bootje te huren en het meer op te gaan, maar dat is zeker nog iets dat ik een keer wil proberen.

Één van de dingen waar ik tegenop zag die me mee zijn gevallen is alleen eten. Ik vind koken best leuk, en ik weet ook altijd wel wat lekkers te maken, maar koken voor jezelf is gewoon een stuk minder leuk dan met meer mensen. Gelukkig hebben ze hier de gewoonte om ’s middags warm te eten. Vaak is het pizza of pasta in een van de restaurants om de hoek of in de mensa onderin het gebouw. Veel mensen eten dan ’s avond geloof ik ook gewoon een warme maaltijd, maar ik heb meestal aan een paar broodjes genoeg. Elke dag uit eten is natuurlijk wel een stuk duurder dan zelf koken (al liggen de prijzen tussen de En een paar broodjes smeren en opeten terwijl je je mail leest is gewoon een stuk minder saai.

Kortom: ik vermaak me wel. Ik heb nog steeds niet echt een idee wat mijn afstudeeropdracht gaat zijn, maar dat komt volgende week wel